De koolhydraatgetallen uit het peloton komen van jonge renners met een probleem dat jij niet hebt. Wat er voor jou overblijft, is precies de keerzijde.
In het kort
- Bij negen renners in de Vuelta hing wat ze op de fiets aten voor 0,89 samen met hun totale inname over de hele dag. Twintig tot vijfentwintig gram koolhydraten per uur extra levert over een etappe van een uur of vier ruwweg 300 tot 400 kilocalorie op. Eten op de fiets is voor hen vooral een manier om een energietekort te voorkomen.
- Die opdracht heb jij niet. Wat voor jou overblijft van veel koolhydraten is de keerzijde, namelijk dat ze je vetverbranding dosisafhankelijk onderdrukken en dat ze bij rustige training juist de aanpassing afzwakken die je met die training wilde bereiken.
- Houd je koolhydraten laag op je rustige duurtrainingen en bewaar ze voor je intervallen en je wedstrijd. Hoeveel je er dan nog nodig hebt staat in Tien gram koolhydraten per uur. En kijk vanaf een jaar of veertig eerder naar je eiwit en je krachttraining dan naar je gewicht.
De zondagrijder van veertig die 120 gram koolhydraten per uur naar binnen werkt, doet een jonge prof na die een andere uitdaging heeft. Dat is essentieel, want de hele getallenwedloop waar die gewoonte uit voortkomt is opgezet rond renners van begin twintig die drie weken achter elkaar moeten starten. Als je ouder wordt is de vraag welke uitdaging jij hebt.
De prof moet eten, jij niet
Patrick Wilson van Old Dominion University liet in zijn overzicht in Sports Medicine iets zien wat die wedloop in een ander licht zet. Bij negen renners in de Vuelta hing wat ze tijdens de koers aten sterk samen met hun totale inname over de hele dag, met een correlatie van 0,89, en bij een tweede groep van zes renners was dat 0,95. Zijn gedachte daarbij is dat veel eten op de fiets vooral helpt bij het herstel en bij het aanvullen van glycogeen voor de volgende dag. Twintig tot vijfentwintig gram koolhydraten per uur extra levert over een hele koersdag ruwweg 300 tot 400 kilocalorie op. Dat is per uur dus geen grote hap, het telt op doordat een renner drie tot zes uur op de fiets zit, en bij een etappe van een uur of vier komt die rekensom uit. Hij noemt die schatting zelf speculatief.
Een renner in een grote ronde is de hele dag bezig een energietekort voor te blijven, en een gel die hij nu laat staan is een probleem van morgen. Alexander Meininger wijst in Sports Health op de andere kant van dezelfde medaille. Sporters die hun koolhydraten beperken om magerder te worden lopen risico op een te lage energie- en koolhydraatbeschikbaarheid, de voedingsbodem onder RED-s. Beide auteurs zeggen daarmee hetzelfde: bij een jonge sporter in een zwaar programma is genoeg binnenkrijgen de opdracht.
Rijd je op zondag drie uur en ga je daarna douchen, dan is een energietekort zelden je zorg. Je hebt de rest van de dag en de hele week om aan te vullen, en je staat morgen niet opnieuw aan de start van een bergrit.
Wat je wint als de brandstofkraan omgaat
Wat er voor jou dan overblijft is de keerzijde, en die is in dezelfde review beschreven. Je vetverbranding tijdens inspanning wordt onderdrukt naarmate je meer suiker binnenkrijgt, en dat effect is dosisafhankelijk, al loopt het waarschijnlijk niet recht evenredig. Je hebt twee kranen, en hoe verder je de ene opendraait, hoe verder de andere dichtgaat. Wilson voegt daar het principe aan toe dat hij zelf ‘brandstof voor het werk dat je doet’ noemt. Te veel eten op de fiets bij lage tot matige intensiteit zwakt op termijn juist de metabole aanpassing af waar je die rustige uren voor maakt.
Hij haalt daarbij een trial aan van Marquet en collega’s waarin sporters die met weinig koolhydraten gingen slapen langer tot uitputting fietsten en meer vetmassa verloren dan de groep die normaal at. Dat is geen ketogeen dieet, maar het laat wel zien dat koolhydraten op het juiste moment weglaten iets oplevert in plaats van kost. Wat een ketogeen dieet met je vetverbranding doet, staat uitgebreider in het stuk over de boost voor je vetverbranding.
Wat hier wel en niet is aangetoond
Geen van beide reviews heeft een ketogeen dieet bij sporters getest, en geen van beide zegt iets over leeftijd. De stap van deze bevindingen naar de conclusie dat de omschakeling naar vet met de jaren meer gaat opleveren, is een redenering en geen uitkomst. Wat ervoor pleit staat verspreid over eerdere stukken op deze site, over wat keto doet met spierkrachtverlies en herstel, over wat er met je vetvrije massa gebeurt en over de afweer die met de jaren verandert. Wat die stukken ook laten zien is dat je op keto niet automatisch spier verliest, maar dat je eiwit en je krachttraining dan wel het werk moeten doen. Neem het dus als een beredeneerde keuze.
Wat je kunt doen vanaf een jaar of veertig
Drie dingen zijn het proberen waard. Kopieer niet wat een renner van tweeëntwintig in een ronde van drie weken eet, want zijn opdracht is binnenkrijgen en die van jou niet. Houd je koolhydraten laag op je rustige duurtrainingen, want dat is precies waar de aanpassing zit die je met die uren wilt bereiken, en bewaar ze voor je intervallen en je wedstrijd. Hoeveel je er dan nog nodig hebt met het ketodieet staat in Tien gram koolhydraten per uur. En meet je resultaat niet alleen in kilo’s maar aan je eiwit, je krachttraining, je herstel tussen de blokken en je zin om te trainen. Zakken die weg terwijl je hard traint, dan eet je te weinig en niet te veel koolhydraten.
Bronnen: Wilson PB. A Narrative Review of the High-Carbohydrate Fueling Revolution (100 g/h en meer) in the Professional Peloton. Sports Medicine 2026, deel 56, nummer 2, pagina 295 tot 313, online 4 december 2025, PMID 41343040, https://doi.org/10.1007/s40279-025-02372-6 . Meininger AK. Fueling the Modern Endurance Athlete: The High-Carbohydrate Revolution, Exogenous Ketones, and an Evidence-Based Approach for the Sports Medicine Clinician. Sports Health, 1 november 2026, PMID 42968311, https://doi.org/10.1177/19417381261499157 . Beide opgehaald via PubMed.