De getallen in het peloton stijgen harder dan het bewijs eronder. Twee reviews zetten op een rij wat er werkelijk is gemeten, en waar de winst ophoudt.

In het kort

  • Michael Matthews zei op het WK van dit jaar 160 tot 180 gram koolhydraten per uur te hebben gegeten. De hoogste inname die ooit bij profrenners tijdens koers is gemeten en gepubliceerd, is 94 gram per uur, en de auteur van dat overzicht tekent er zelf bij aan dat die waarde waarschijnlijk is overschat. In een test waarin tachtig, negentig en honderd gram per uur werden vergeleken, kwam er bij negentig het meeste vermogen uit.
  • Van een ketogeen dieet ga je niet harder rijden en van ketonen uit een flesje evenmin, maar je vetverbranding gaat er fors van omhoog, en veel koolhydraten per uur remmen die vetverbranding juist dosisafhankelijk af.
  • De getallen komen van jonge profs die drie weken lang elke dag opnieuw starten en vooral een energietekort moeten voorkomen. Neem je dat als veertigjarige recreant over, dan neem je de nadelen mee zonder het probleem te hebben dat ze oplossen.

Honderd gram koolhydraten per uur, dan honderdtwintig, en Michael Matthews vertelde na het WK van dit jaar dat hij er 160 tot 180 at. Bicycling schreef het in oktober op, in de podcasts gaan dezelfde getallen rond en op de fietsclub aapt de zaterdagrijder dit na. Ze zijn harder gestegen dan het bewijs eronder. Twee reviews maakten er in december vorig jaar en deze maand de rekening van op, en de uitkomst is dat koolhydraten per uur in de duursport nog altijd rond de negentig gram blijven steken.

Het hoogste ooit gemeten is 94 gram per uur

Patrick Wilson van Old Dominion University publiceerde in Sports Medicine een overzicht van wat hij zelf de hoogkoolhydraatrevolutie noemt, alles vanaf honderd gram per uur. Hij deed daarin iets wat in de discussie bijna nooit gebeurt. Hij zette alle gepubliceerde metingen op een rij van wat profrenners tijdens een koers werkelijk binnenkregen, en niet wat ze er achteraf over zeiden.

De hoogste waarde in die tabel komt uit de Tour van 1984, vijf mannen, 94 gram per uur, en Wilson tekent er zelf bij aan dat die inname waarschijnlijk is overschat. Daaronder staat de Vuelta van 2015 met 91 gram plus of min 15 bij negen mannen, en de Tour de France Femmes van 2023 met 84 plus of min 13, al gaat dat laatste om één renster en niet om een groep. Van daar loopt het door naar beneden tot 21 plus of min 7 bij zes vrouwen in de Tour de l’Aude van 2005. Over de hele reeks zit geen significante stijging in de tijd, r is 0,12 met p is 0,694. Haal je de uitschieter van 1984 eruit, dan wel, r is 0,64 met p is 0,019, en Wilson noemt de data zelf beperkt en de trend moeilijk te kwantificeren.

Tussen wat Matthews vertelt en wat er ooit is gemeten zit dus een gat van bijna honderd gram per uur. Daarmee is niet gezegd dat hij het verzint, want niemand heeft het nagewogen en juist dat is het punt. Wat een renner achteraf zegt te hebben gegeten is een uitspraak, geen meting, en de metingen bij wie het tegenwoordig doet moeten nog komen.

Bij negentig gram kwam er meer vermogen uit dan bij honderd

Over de vraag of meer ook beter is, zijn beide reviews voorzichtig, en geen van tweeën vindt bewijs dat het zo werkt. Wilson concludeert dat er in de handvol studies die hoge innames tegen zestig tot negentig gram per uur zetten geen duidelijk bewijs is dat je er minder afhankelijk van je eigen voorraad door wordt of harder van gaat. De Amerikaanse sportgeneeskunde richtlijn uit 2016 houdt negentig gram per uur aan bij inspanning die langer duurt dan tweeënhalf uur, en Smith en collega’s schatten in 2013 het optimum op 78 gram per uur, onderzocht over een reeks van nul tot 120.

Twee testen van King en collega’s laten zien hoe vlak dat gebied is. In de eerste, bij tien getrainde renners, lag het hoogste vermogen bij negentig gram per uur, ongeveer 5 procent boven dat bij 112,5 gram. In de tweede kwam negentig gram per uur uit op 228 watt, tegen 219 bij tachtig gram en 212 bij honderd gram. Lees die getallen met de hand op de rem, want de meeste verschillen waren niet statistisch significant en de prestatieconclusies leunen op een rekenmethode die naar de grootte van het effect kijkt in plaats van naar significantie. Wat je eruit kunt halen is dat meer niet beter werd, niet dat negentig bewezen de beste dosis is.

Je kunt wel meer verbranden van wat je eet, dat is het punt niet. Met een mengsel van maltodextrine en fructose in een verhouding van 1 op 0,8 lag de verbranding van de ingenomen koolhydraten bij 120 gram per uur ongeveer 17 procent hoger dan bij negentig, 1,51 tegen 1,29 gram per minuut met p is 0,026. Alleen gebruikten de renners daarbij niet minder van hun eigen voorraad. Bij de gangbare verhouding van 2 op 1 stopt de stijging van de verbranding vaak al boven de 110 gram.

Meer koolhydraten zetten je vetkraan dichter

Waarom meer eten niet meer oplevert is niet uitgezocht, maar er liggen drie stukken van de verklaring. Het eerste is dat je vetverbranding tijdens de inspanning wordt onderdrukt naarmate je meer suiker binnenkrijgt, en dat effect is dosisafhankelijk, al tekent Wilson erbij aan dat het verband waarschijnlijk niet recht evenredig loopt. Je hebt dus twee kranen, en hoe verder je de ene opendraait, hoe verder de andere dichtgaat. Bij een inspanning van vier uur of meer is dat geen detail, want juist dan moet je het langere deel van de tijd van je vet hebben.

Het tweede is dat je eigen voorraad er niet van wordt gespaard en soms sneller opgaat. Bij honderd gram per uur werd in het laatste uur waarschijnlijk meer spierglycogeen verbruikt dan bij negentig, effectgrootte 0,68, en bij 112,5 gram leunde het lichaam zwaarder op lever- en spierglycogeen. Het derde is de maag. Mitchell zag al in 1989 bij 111 gram per uur de traagste maaglediging en de meeste maagsecretie, terwijl de renners zelf geen voller gevoel rapporteerden. Darmtraining halveert die klachten in twee weken, maar niet bij iedereen.

Van keto word je niet sneller, en dat is niet het punt

De tweede review, van sportgeneeskundige Alexander Meininger in Sports Health van 1 november, loopt hetzelfde terrein af en neemt ook de ketonsupplementen mee. Een invloedrijke studie uit 2016 rapporteerde een beter brandstofgebruik en een snellere tijdrit, en dat is het onderzoek dat de markt op gang bracht. Latere trials en meerdere systematische reviews en meta-analyses hebben dat acute effect niet bevestigd, en verschillende noteerden juist maagdarmklachten of een slechtere prestatie. Routinematig ketonen slikken voor je prestatie wordt dus niet gesteund. Meininger noemt het herstel wel veelbelovend, terwijl de meta-analyse uit Brussel die hier op 3 november is besproken op spierpijn uitkwam op 0,39 met p is 0,26 en op glycogeenaanvulling op 18,21 met p is 0,34, dus op vrijwel niets.

Voor het ketogeen dieet zelf geldt hetzelfde, en dat staat elders op deze site uitgebreider. Je gaat er niet harder van rijden. Wat er wel gebeurt, is dat je vetverbranding tijdens inspanning fors omhoog gaat. Leg dat naast de bevinding hierboven, namelijk dat veel koolhydraten per uur die vetverbranding juist dosisafhankelijk onderdrukken, en je ziet dat de twee strategieën tegengesteld aan elkaar werken. Wilson zelf noemt het bewust laag houden van de ingenomen koolhydraten in sommige duurcontexten een overweging om de vetverbranding in stand te houden, en haalt een trial aan waarin sporters die met weinig koolhydraten sliepen langer tot uitputting fietsten en meer vetmassa verloren.

Deze getallen komen bovendien van jonge renners die drie weken achter elkaar starten en de hele dag bezig zijn een energietekort voor te blijven. Dat is een andere opdracht dan die van de veertigjarige die op zaterdag drie uur rijdt en daarna gaat douchen, en die de gels overneemt zonder het probleem dat ze oplossen. Waarom dat verschil uitmaakt en wat er voor jou juist overblijft, staat in Keto als je ouder wordt.

Wat deze twee reviews niet aantonen

Het zijn allebei narratieve reviews met één auteur, dus een geschreven overzicht en geen systematische telling. Bij Meininger staat er expliciet evidenceniveau 5 bij, de laagste trap die het tijdschrift kent. De tabel van Wilson bestaat uit veldmetingen bij kleine groepen, van één tot negen renners, deels gebaseerd op wat de renners zelf opschreven, en met de oudste waarde uit 1984. De labstudies waarop de conclusie over negentig gram rust duurden een paar uur en lijken niet op een ronde van drie weken, en Wilson houdt daarom nadrukkelijk open dat honderd gram per uur of meer in een grote ronde wél iets kan opleveren. Zijn eindoordeel is dat de vraag onbeslist is, niet dat hoog tanken is weerlegd.

Nog drie dingen. De individuele spreiding in hoeveel koolhydraat iemand per uur kan verbranden is groot en hangt af van lichaamsgrootte, vermogen, trainingstoestand, darmtraining en cafeïne, dus een getal uit een richtlijn is geen persoonlijk advies. Geen van beide reviews heeft een ketogeen dieet bij sporters getest. En de 180 gram uit de kop staat in geen van beide reviews, die noemen honderd tot honderdvijftig. Dat getal komt van Matthews zelf, via de wielerpers en de podcasts, en is dus een mededeling van een renner en geen onderzoeksgegeven. Wilson meldt geen financiering en geen belangenverstrengeling, over die van Meininger stond in de opgehaalde gegevens niets.

Wat je hiermee kunt als je keto doet en traint

Vier dingen zijn het proberen waard. Kom je 160 of 180 gram per uur tegen in een podcast of een tijdschrift, vraag je dan af of iemand het heeft nagewogen, want tot nu toe is dat nooit gebeurd. Eet je tijdens lange inspanning koolhydraten, houd het dan rond de negentig gram en bouw het op over weken, want het plafond zit in je darm en niet in je wilskracht. Koop je ketonester voor je tijdrit, dan koop je iets waarvoor het bewijs vaker naar nul dan naar winst leunt, dus houd dat geld in je zak. En beperk je koolhydraten terwijl je hard traint, kijk dan naar je slaap, je herstel tussen de blokken en je zin om te trainen, want wie koolhydraten schrapt om magerder te worden loopt volgens Meininger risico op een te lage energiebeschikbaarheid.

Bronnen: Wilson PB. A Narrative Review of the High-Carbohydrate Fueling Revolution (100 g/h en meer) in the Professional Peloton. Sports Medicine 2026, deel 56, nummer 2, pagina 295 tot 313, online 4 december 2025, PMID 41343040, https://doi.org/10.1007/s40279-025-02372-6 . Meininger AK. Fueling the Modern Endurance Athlete: The High-Carbohydrate Revolution, Exogenous Ketones, and an Evidence-Based Approach for the Sports Medicine Clinician. Sports Health, 1 november 2026, PMID 42968311, https://doi.org/10.1177/19417381261499157 . Beide opgehaald via PubMed. De uitspraak van Michael Matthews staat in Konijn A, 160 gram koolhydraten per uur op de fiets, slim of compleet overdreven, Bicycling Nederland, 11 oktober 2026, https://www.bicycling.nl/nieuws/160-gram-koolhydraten-per-uur-op-de-fiets-slim-of-compleet-overdreven

Dit vind je wellicht interessant:

Online
E-learning Ketogeen voor sporters

Je traint serieus en je hebt gehoord dat keto je vetverbranding omhoog kan krijgen. En dat het een boost kan geven aan je stofwisseling. Maar je hebt ook gehoord dat je dan mogelijk inlevert op snelheid. Daarom wil je het goed aanpakken. De meeste sporters horen dat ze koolhydraten nodig hebben om te presteren. Dat

Blijf op de hoogte

We houden je op de hoogte van nieuwe ontwikkelingen

Het onderzoek naar het ketogeen dieet is booming. Schrijf je in voor de nieuwsbrief. Dan krijg je van ons de nieuwste ontwikkelingen regelmatig in je mailbox.

    Stel gerust je vraag!

    Heb je een specifieke vraag? Behoefte aan meer informatie? Neem gerust contact met ons op en we komen zsm bij je terug.

      Locatie lesdagen

      Vragen worden zo snel mogelijk beantwoord.