Vroeger met een berg suiker, nu met erythritol. Het scheelt in koolhydraten meer dan je zou denken, want de vrucht zelf was nooit het probleem.
Jarenlang maakte ik kweeperen in met veel suiker. Dat was lekker en dat vind ik nog steeds. Dit najaar heb ik ze voor het eerst met erythritol gemaakt, en het grootste nieuws is dat er nauwelijks iets aan te merken valt. Erythritol kan tegen warmte, dus hij breekt in die vijfenzeventig minuten op het vuur niet af en dat zonder bijsmaak. Dat is lang niet bij elke zoetstof zo. (Stevia… brrr)
Wat vooral opviel is hoe weinig koolhydraten er in de vrucht zelf zitten. Een ruime portie van honderd gram, met drie of vier lepels van het vocht erover, komt uit op 6,5 gram netto. De suiker was dus vroeger een belangrijke zoetmaker. Ik vind het de verrassing van de week.
Het meeste werk zit in het schillen, daarna is het wachten. Reken op een half uurtje handwerk en daarna vijfenzeventig minuten op het vuur.
Wat je nodig hebt, voor 15 porties
1,5 kg kweepeer, geschild en zonder klokhuis, reken op ruim 2 kg ongeschild
1 fles droge witte wijn* (ik gebruikte een fles die stond te verpieteren. Droge witte wijn. Dat natuurlijk wel)
90 g erythritol, ongeveer 6 eetlepels
2 pijpkaneel
2 steranijs
4 kruidnagels
1 laurierblaadje
2 peultjes kardemom, de zaadjes eruit
Zo maak je het
- Schil de kweeperen, snijd ze in vieren, haal het klokhuis eruit en maak er parten van ongeveer drie centimeter. Grote kweeperen leveren 8 parten. Zet een pan water klaar en doe de parten erin. Of werk door, want het snijvlak loopt binnen een paar minuten bruin aan. Erg is dat niet, in de wijn trekt de kleur weer bij.
- Leg de parten in een ruime pan en schenk de wijn met water erover tot ze net onderstaan. Dat moet onderstaan blijven, want kweepeer kleurt tijdens het stoven van bleekgeel naar diep roze en dat gebeurt alleen onder vocht.
- Doe de kaneel, de steranijs, de kruidnagels, kardemompitjes, het laurierblaadje en de erythritol erbij. De erythritol kan gewoon mee de pan in, hij verdraagt verhitting.
- Breng het aan de kook en zet het vuur dan laag. 60 tot 75 minuten zachtjes pruttelen met het deksel schuin op de pan. Dan worden ze mooi roze** Harder koken laat de parten uit elkaar vallen en dan houd je moes over.
- Prik na een uur in een part. Hij moet zacht zijn maar nog weerstand geven, zoals een gare peer. Kweepeer heeft hier meer tijd voor nodig dan je van ander fruit gewend bent.
- Schep de parten in schone weckflessen, schenk het vocht erover tot ze onderstaan en laat ze met het deksel erop afkoelen. Bewaar ze in de koelkast en eet ze binnen een maand op. Dit is inleggen op smaak en niet steriel wecken, dus op de plank houden ze het niet.
Deze kweeperen zijn lekker bij spruitjes en stoofvlees. Maar ik vind ze ook heerlijk bij wat volle yoghurt als dessert. Mijn niet-ketozoon eet ze het liefst met een bolletje slagroomijs met veel sap!
*Wil je geen wijn gebruiken? Snijd dan een limoen of halve citroen in partjes en kook die mee. Ook heel lekker.
** Kweeperen kook je in 30–45 minuten zacht, tot je er gemakkelijk met een vork in prikt. Vind je het schilwerk zwaar werk? Schil ze dan pas en verwijder ook het harde klokhuis. Wil je ze heel zacht en mooi roze stoven, laat ze dan 1½ uur op laag vuur garen. De tijd hangt af van hoe rijp ze zijn en hoe groot de stukken zijn.
Voedingswaarde per portie
45 kcal, 6,5 g koolhydraten, 0,4 g vet waarvan 0 g verzadigd, 0,5 g eiwit, 5,0 g vezel.
Kweepeer berekend met de Duitse Bundeslebensmittelschlussel, want NEVO kent de kweepeer niet. De wijn met NEVO-online 2025/9.0, RIVM.
Over de erythritol. Die telt niet mee in je netto koolhydraten, want het is een polyol die je lichaam vrijwel ongewijzigd weer uitscheidt. Hij is bovendien hittebestendig, anders dan de meeste intensieve zoetstoffen, en dat is precies waarom hij het hier doet waar bijvoorbeeld een vloeibare zoetstof zou afvlakken. Eet je er veel van op een dag, dan kan het bij sommige mensen gaan rommelen in de darmen. Zes gram per portie zoals hier zit daar ruim onder.
Over de stroop. Die telt mee, want daar is een deel van de vruchtsuiker in getrokken. Opgelost zit er ongeveer 5 gram koolhydraten per 100 milliliter in, dus een eetlepel is 0,8 gram. De portie hierboven heeft er drie of vier in zitten. Hou je van royaal scheppen, dan kun je er met honderd gram kweepeer nog een stuk of vier extra lepels bij hebben voordat je tegen de 12 gram aan loopt. Daarna is het op.
Over de wijn. Na vijfenzeventig minuten zachtjes koken is een groot deel van de alcohol verdampt, maar niet alles. Per portie blijft er ongeveer anderhalve gram over, dus wie alcohol helemaal mijdt kan dit beter niet eten. Je kunt de wijn vervangen door water met het sap van een citroen. De parten worden dan net zo zacht en net zo roze, alleen mist het die wijnachtige diepte eronder.
En nog iets over de kweepeer zelf. Hij staat niet in NEVO, dus de berekening hierboven komt uit de Duitse tabel. Daar staat hij op 6,1 gram koolhydraten en 5 gram vezel per 100 gram, met de vezel los ernaast geteld, net als NEVO dat doet. In de Amerikaanse USDA-tabel staat hij op bijna het dubbele, omdat die de vezel meetelt. Kom je ergens een veel hoger getal tegen, dan is dat meestal waar het verschil zit.
Bron voedingswaarde kweepeer: Bundeslebensmittelschlussel via SevenCooks. Wijn: NEVO-online 2025/9.0, RIVM.
